Η σημασία του νερού στα φυτά

Το νερό, αποτελεί βασικό συστατικό των φυτικών ιστών. Η περιεκτικότητα του νερού στο βλαστικό σώμα του φυτού κυμαίνεται από 75 έως 85% του νωπού τους βάρους, γεγονός που αποδεικνύει τη σημαντικότητα του νερού. Η περιεκτικότητα του νερού εξαρτάται από τη ταχύτητα απορρόφησης και τη ταχύτητα διαπνοής. Αυτό εξηγείται απλώς, αν σκεφτεί κανείς ότι ένα μέρος του νερού που απορροφά το φυτό από το ριζικό σύστημα μέσω του εδάφους, αποβάλλεται στην ατμόσφαιρα μέσω των φύλλων του φυτού. Συνεπώς, όταν το νερό βρίσκεται σε περίσσεια σημαίνει πως υπερισχύει η ταχύτητα απορρόφησης, ενώ αν υπερισχύει η ταχύτητα διαπνοής, οδηγεί το φυτό σε μάρανση.

Το νερό, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη λειτουργία των φυτικών κυττάρων ως ωσμωτικών συστημάτων και την ύπαρξη συμπλάσματος. Επιπροσθέτως, ρυθμίζει τη θερμοκρασία των φυτών, ειδικά την αύξηση αυτής. Η διαπνοή κατεβάζει τη θερμοκρασία λόγω εξάτμισης των ιστών. Εν ολίγης, αμβλύνει την αρνητική επίδραση των ακραίων θερμοκρασιών που πιθανόν να προκαλέσουν μεταβολές στα κύτταρα. Μια ακόμη λειτουργία που καθιστά το νερό άκρως σημαντικό για τα φυτά, είναι η ικανότητά του να συμμετέχει σε πλήθος βιοχημικών αντιδράσεων. Αποτελεί μέσο διασποράς κολλοειδών ουσιών πρωτοπλάσματος, όπου πραγματοποιούνται οι βιοχημικές αυτές αντιδράσεις. Το νερό, αποτελεί ακόμη, μέσο διακίνησης διαφόρων ουσιών στα ενδοκυτταρικά διαμερίσματα, αλλά και μεταξύ των κυττάρων. Ως αντιδραστήριο κατά τη φωτοσύνθεση χρησιμοποιείται το νερό για το σχηματισμό υδατανθράκων, καθώς και αποτελεί άριστο διαλύτη ηλεκτρολυτών και μη συστατικών των κυττάρων. Τέλος, το νερό έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί δεσμούς υδρογόνου με άτομα Ο και Ν.

Το νερό είναι πηγή ζωής και για τα φυτά, και θα επιζήσουν μόνο αν υπάρχει επαρκής ποσότητα νερού να απορροφάνε όποτε χρειάζεται.

Το νερό στην Αρχιτεκτονική Τοπίου

Η ανάγκη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων ώθησε τους κατοίκους των παρόχθιων περιοχών να χτίσουν τις πρώτες γέφυρες και αργότερα τα υδραγωγεία, με τα οποία το νερό μεταφερόταν στην πόλη. Επίσης, το νερό χρησιμοποιούνταν ως βασικό στοιχείο στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό σε διαδρόμους, κήπους, καταστήματα και βιβλιοθήκες.

Στη Σικελία, στο νησί Pantelleria, οι τυπικές αγροτικές κατοικίες, με καταγωγή από την Αραβική κυριαρχία, έχουν στέγαση με θόλους, που διευκόλυναν αφενός τον δροσισμό του εσωτερικού των κτιρίων και αφετέρου τη συλλογή του βρόχινου νερού και τη συγκέντρωσή του σε ελαφρά υπερυψωμένες υπόγειες δεξαμενές. Στα νησιά των Κυκλάδων, τα διαφορετικά ύψη των χώρων κάθε κατοικίας εξυπηρετούσαν τη συγκέντρωση του βρόχινου νερού σε δεξαμενές ή στέρνες. Στην αρχιτεκτονική της Β. Αφρικής υπάρχουν συστήματα, τα qala, ενσωματωμένα στην δομή του κτιρίου για το δροσισμό του εσωτερικού των κτιρίων στα άνυδρα και ζεστά κλίματα της ερήμου Σαχάρα.

Το νερό αναζωογονεί, δροσίζει και είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός κήπου. H ύπαρξη νερού στον κήπο ασκεί μία σχεδόν μαγική επίδραση σε όλους και επιφέρει ή ενισχύει την ψυχοσωματική μας ισορροπία.

Tο νερό  ηρεμεί και  γαληνεύει και, λειτουργώντας συμπληρωματικά με άλλα διακοσμητικά στοιχεία (γλυπτά, ρυάκια με φυσικές πέτρες), μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για το συνολικό σχεδιασμό του κήπου ή της βεράντας μας. Tο μέγεθος, το σχήμα και η μορφή των στοιχείων νερού που μπορείτε να εντάξετε σε αυτόν το σχεδιασμό ποικίλλουν από μια μικρή μαρμάρινη λεκάνη με νερό σε ένα μπαλκόνι, μέχρι τη δημιουργία μιας μικρής φυσικής λίμνης με νούφαρα ή μιας πισίνας σε ένα μεγάλο κήπο.

Το νερό όντας ήρεμο και διάφανο, λειτουργεί ως καθρέπτης, αντικατοπτρίζοντας τη πραγματικότητα, που ένας αρχιτέκτονας τοπίου μπορεί να εκμεταλλευτεί προκειμένου να μεγεθύνει και να τονίσει διάφορα αρχιτεκτονικά και φυσικά χαρακτηριστικά μέσα στον κήπο. Συμβολίζει τη διαφάνεια, τη νεότητα και την ομορφιά. Το εφέ του «διπλασιασμού» μέσω της αντανάκλασης λειτουργεί ως μέσο εντυπωσιασμού. Επιπροσθέτως, η λειτουργία αυτή του νερού χρησιμοποιείται από τα ρωμαϊκά χρόνια ως το Μπαρόκ και από το Ρομαντισμό ως τη μοντέρνα αρχιτεκτονική. Συνεπώς, δημιουργείται μια ισορροπία και μια μεγαλοπρέπεια στο χώρο, καθώς και ένα ιλουζιονιστικό αποτέλεσμα συνοδευόμενο βεβαίως από τον κατάλληλο φωτισμό. Τέλος, το  μη κινούμενο νερό, μπορεί να επιφέρει μια αίσθηση ηρεμίας και περισυλλογής για τους χρήστες

Λίμνη με υδρόβια φυτά, με ήρεμο νερό που καθρεφτίζει και προσφέρει γαλήνη και ηρεμία στο θεατή. Balboa Park, Lily Pond, California, USA, San Diego, φωτογραφία της Νάγιας Φρέντζου

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό του νερού που το καθιστούν ενδιαφέρον στην αρχιτεκτονική τοπίου είναι η κίνηση αυτού, που επιτυγχάνεται με τη χρήση συντριβανιών ή καταρρακτών. Το νερό που ρέει είναι ένδειξη ευεξίας και καθαριότητας. Είναι γνωστό, πως ο ήχος του νερού που παφλάζει χρησιμοποιείται από τους ειδικούς ως μέσο χαλάρωσης και ηρεμίας, καθώς πιστεύουν πως το νερό ήταν η πρώτη μουσική της γης και πως ο ήχος του συντρόφευε τον άνθρωπο από τη στιγμή της δημιουργίας του και σταδιακά τον ενέπνεε να αναπτύξει το πνεύμα του πάνω στους ήχους του νερού με διάφορες δραστηριότητες. Το νερό μπορεί να κινείται σε γραμμικές γραμμές, να κυλάει ακανόνιστα και νατουραλιστικά ή και με τεχνητή ροή. Τέτοια παραδείγματα είναι οι καταρράκτες, οι υδάτινες κουρτίνες ή και το νερό που μιμείται τη κίνηση κυλώντας σε σκαλοπάτια, σε οριζόντια ροή, σε ροή με κλίση ή κατακόρυφη, αναλόγως το σχήμα που θέλει να δώσει ο αρχιτέκτονας τοπίου. Έτσι, το κινούμενο νερό ηρεμεί και ξεκουράζει και άλλοτε ξαφνιάζει και προκαλεί δέος.

Τέλος, από την αρχαιότητα ως σήμερα το νερό αποκτά γλυπτικό χαρακτήρα με την εμφάνιση και την εξαφάνιση του νερού που συμβολίζουν τα σιντριβάνια. Τα σιντριβάνια τείνουν να μιμούνται τη φύση, τα φυσικά καιρικά φαινόμενα που αναπαρίστανται με την εκτόξευση ενός υδάτινου πίδακος. Κυρίαρχο ρόλο στους κήπους της αρχαίας Ελλάδας και στους αραβικούς, για παράδειγμα, είχαν τα σιντριβάνια που εμπεριείχαν όλες τις φάσεις του υδάτινου κύκλου, καθώς αντιπροσωπευόταν η ζωτικότητα και ο συμβολισμός.

Σιντριβάνι στο Petergof, με γλυπτά, και πίδακες νερού που προσφέρουν δέος και ξαφνιάζουν το θεατή, καθώς και πιθανόν να τον ηρεμούν ακούγοντας το νερό να παφλάζει

0 Comments

Μπονσάι: Ιστορία, συμβολισμός και περιποίηση!

Η ιστορία των Μπονσάι

Η τέχνη του «μπονσάι», άρχισε να αναπτύσσεται από το 1000 μ.Χ. στην Ιαπωνία. Η λέξη “bonsai” σημαίνει ουσιαστικά «μικρό φυτό σε δίσκο». Οι πρώτες αυθεντικές μαρτυρίες των δέντρων bonsai χρονολογούνται από τις αρχές του 14ου αιώνα μ.Χ. Είναι αρκετά πιθανό, εντούτοις, ότι η πρακτική της καλλιέργειας των bonsai δένδρων δημιουργήθηκε πριν από περισσότερα από 1.000 έτη στην Κίνα σε μια πολύ βασική κλίμακα, γνωστή ως punsai, όπου μόνο ένα μικρό δέντρο μεγαλώνει σε ένα ρηχό δοχείο. Αυτά τα πρόωρα δέντρα είχαν αραιό φύλλωμα και τραχείς κορμούς που έμοιαζαν συχνά με ζώα, όπως δράκους ή πουλιά. Οι Ιάπωνες τείνουν στην εστίαση της χρήσης εγγενών ειδών για τα bonsai τους, συγκεκριμένα φίκους, πεύκα, αζαλέες και σφενδάμους, κάποια από τα είδη που θεωρούνται ως παραδοσιακά είδη bonsai. Για τους Ιάπωνες, το bonsai αντιπροσωπεύει μία μείξη των ισχυρών αρχαίων πεποιθήσεων με τις ανατολικές φιλοσοφίες της αρμονίας μεταξύ του ατόμου, της ψυχής και της φύσης. Επιπροσθέτως, σε ένα αρχαίο ιαπωνικό ρητό που γράφηκε στην Ιαπωνία κατά την περίοδο Kamakura αναφέρεται ότι: «Για να εκτιμήσεις και να βρεις την ευχαρίστηση στα περίεργα διαμορφωμένα και σε δοχείο δέντρα, πρέπει να αγαπήσεις την παραμόρφωση». 

Τα bonsai μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό των σπιτιών σε ειδικές περιπτώσεις από την ιαπωνική αριστοκρατική ελίτ και έγιναν ένα σημαντικό μέρος της ιαπωνικής ζωής με την επίδειξή τους σε ειδικά σχεδιασμένα ράφια. Αργότερα, τον 17ο και τον 18ο αιώνα, οι ιαπωνικές τέχνες έφθασαν στην απόλυτη ακμή τους και επηρέαζαν όλους τους γειτονικούς πληθυσμούς. Τα bonsai εξελίχθηκαν με βάση την πολύ υψηλότερη κατανόηση και τον καθορισμό της φύσης.

Στο ανθοπωλείο μας θα βρείτε ποικιλία μεγεθών του είδους Ficus ginseng! Η λατινική ονομασία τους είναι Ficus ginseng, και ανήκουν στην οικογένεια Ficus.

Συμβολισμός

Είναι υπέροχα δέντρα μινιατούρες, ό,τι πρέπει για τους λάτρεις του Φενγκ-Σούι! Τα μπονσάι είναι σύμβολο της τιμής και του γοήτρου, της αρμονίας μεταξύ της φύσης και της ψυχής και του ατόμου. Επιλέγοντας αυτό το φυτό μπορούμε να έχουμε ένα ζωντανό πίνακα τέχνης στο σπίτι μας! Συνδυάζοντας τη φιλοσοφία του Φενγκ – Σούι και των Μπονσάι, βλέπουμε αρκετούς ανθρώπους να στρέφονται προς τη τέχνη και τη πίστη της φιλοσοφίας αυτής και να δημιουργούν ένα τέλειο περιβάλλον εργασίας ως προς την αίσθηση αρμονίας και ειρήνης, και ενθαρρύνοντας ταυτόχρονα υψηλότερα επίπεδα παραγωγικότητας και αλληλεπίδρασης τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε ομαδικό, αλλά και στο σπίτι τους, αλλάζοντας τη καθημερινότητά τους. Τα Μπονσάι στην ουσία είναι μια αντιγραφή των δέντρων της φύσης, όπου λόγω του όγκου τους και των αναγκών τους στο φυσικό τους περιβάλλον είναι αδύνατο να χωρέσουν σε ένα κήπο, μια αυλή ή ένα μπαλκόνι.

Μορφολογία φυτών και περιποίηση

Τα φύλλα του είναι μικρού μεγέθους, γυαλιστερά και καταπράσινα, ενώ ο κορμός του έχει ιδιαίτερο σχεδιασμό που ή μοιάζει με πλεξούδα ή είναι κυματιστός. Πρόκειται για ένα αιωνόβιο φυτό, σε μικρά, ρηχά γλαστράκια για να περιορίζεται η ανάπτυξή του και να μένει μινιατούρα. Το δέντρο-νάνος, λοιπόν, διατηρείται σε φωτεινό μέρος, ωστόσο πρέπει να αποφεύγεται η άμεση έκθεσή του στο ηλιακό φως. Στη φύση, τα δέντρα αναπτύσσουν μεγάλο ριζικό σύστημα, το οποίο εισχωρεί βαθειά στο χώμα και μπορεί να λάβει το απαιτούμενο νερό και τα θρεπτικά στοιχεία που χρειάζεται. Στη περίπτωση των μπονσάι που ζουν σε γλάστρα, πρέπει να μεριμνήσουμε για τη καλή ποιότητα χώματος και να προσθέτουμε την απαιτούμενη ποσότητα χώματος όταν αυτό χρεαστεί. Όταν δηλαδή οι ρίζες δεν καλύπτονται από χώμα. Τα Μπονσάι δεν αγαπούν τη πολλή υγρασία και τα λιμνάζοντα νερά, συνεπώς πρέπει να γίνεται σωστή αποστράγγιση σε πιάτο, ή βότσαλα στο κάτω μέρος της γλάστρας. Ωστόσο, δεν αγαπούν και τη μεγάλη περίοδο ξηρασίας, ή τις εναλλαγές: πολύ νερό και καθόλου νερό για αρκετό χρονικό διάστημα. Ο κανόνας ποτίσματος τόσο στα μπονσάι, όσο και στα περισσότερα φυτά, είναι ο εξής: όταν το χώμα στην επιφάνεια και λίγο κάτω απ’ αυτήν είναι στεγνό, είναι η σωστή ώρα να ποτίσουμε το φυτό μας. Στη κινέζικη γλώσσα Ginseng σημαίνει «ρίζα». Καλό είναι να τοποθετηθεί σε μέρος μακριά από ρεύματα αέρα. Στη περίοδο ανάπτυξης, δηλαδή κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, χρειάζεται να του παρέχουμε περισσότερο νερό απ’ ότι το χειμώνα.

0 Comments

Η Πεντάμορφη και το Τέρας (Beauty and the Beast)

Στο ανθοπωλείο «Frentzos Flowers», θα βρείτε τα τριαντάφυλλα του παραμυθιού σε γυάλα καμπάνα και σε ποικιλία μεγεθών.Μπορείτε να επιλέξετε όποιο χρώμα σας εκφράζει ανάμεσα σε μια παλέτα χρωμάτων όπως κόκκινο, κίτρινο, μπλε ρουά, μαύρο, γαλάζιο, ροζ, φούξια, rainbow, μωβ, σομόν και πορτοκαλί!

Κάντε ένα όμορφο δώρο στον ευατό σας, ή δώστε το δικό σας μήνυμα αγάπης στα αγαπημένα σας πρόσωπα με ένα δώρο που θα στολίζει το χώρο τους για πολλά χρόνια, καθώς η διάρκεια ζωής τους ξεπερνά τα 2,5 χρόνια!

Η Πεντάμορφη και το Τέρας (Beauty and the Beast)
Μια όμορφη ιστορία, ένα γλυκό παραμύθι που έγινε ταινία το
1991 και βασίστηκε στο γαλλικό παραμύθι της Ζαν-Μαρί Λεπρένς
ντε Μπωμόν με τον ίδιο τίτλο.
Η ιστορία ξεκινάει με την άρνηση του νεαρού πρίγκιπα του
κάστρου να δώσει καταφύγιο στο κάστρο του σε μια μάγισσα, η οποία
ως αντάλλαγμα της φιλοξενίας, θα του έδινε ένα λουλούδι, ένα τριαντάφυλλο. Η
γριά μάγισσα για να τον εκδικηθεί, τον μετέτρεψε με μάγια σε ένα
άσχημο τέρας, και του έδωσε το τριαντάφυλλο, και μαζί και έναν
καθρέπτη για να μπορεί να βλέπει τι γίνεται έξω από το κάστρο
του.
Τα μάγια θα λυνόντουσαν μόνο αν το τέρας έβρισκε την
αγάπη.
Να αγαπήσει και να αγαπηθεί, μέχρι τα 21 του γενέθλια,
όπου θα έπεφτε και το τελευταίο πέταλο του τριαντάφυλλου.
Πέρασε μια δεκαετία. Η Μπελ, μια όμορφη νεαρή κοπέλα
που αγαπούσε πολύ τα βιβλία, ένιωσε να αγανακτεί από τη
καθημερινότητα του χωριού της, και ήθελε να ζήσει μια άλλη, πιο
έντονη ζωή. Ο Μορίς (πατέρας της Μπελ) και το άλογο του, ο
Φιλίπ, χάνονται στο δάσος και δέχονται επίθεση από μία αγέλη
λύκων. Έτσι, ο δρόμος τους οδηγεί στο κατώφλι του κάστρου,
όπου ζούσε το Τέρας. Μπαίνοντας στο κάστρο για να ζητήσει
καταφύγιο, συναντά τον Λουμιέρ – το κηροπήγιο, τον
Κόγκσγουορθ – το ρολόι, την κυρία Ποτς -την τσαγιέρα, και τον
Τσιπ που ήταν ο γιος της, το φλυτζάνι. Το Τέρας όμως
τους αντιλαμβάνεται και αρνείται να του προσφέρει καταφύγιο, και
τον φυλακίζει. Η μοίρα θα φέρει κοντά το Τέρας και τη Μπελ, όταν
η τελευταία θα ειδοποιηθεί για τη περιπέτεια του πατέρα της. Παρά
τις διαφωνίες του πατέρα της, η Μπελ προτείνει να φυλακιστεί
εκείνη αντί για το πατέρα της, και το καταφέρνει. Ο πατέρας της
γυρνάει από το κάστρο στο χωριό για να ζητήσει βοήθεια, όμως
κανείς δεν πιστεύει την ιστορία του.
Όταν ο Λουμιέρ και ο Κόγκσγουορθ ξεναγούσαν τη Μπελ
στο κάστρο, εκείνη ξέφυγε και πήγε στην απαγορευμένη Δυτική
Πτέρυγα. Το Τέρας έγινε έξαλλο όταν το πληροφορήθηκε για τη κίνηση αυτή, και έτσι η Μπελ
άρχισε να τρέχει προς το δάσος όπου δέχτηκε και αυτή επίθεση
από μια αγέλη λύκων. Τα συναισθήματά των δύο ηρώων άρχισαν
να φουντώνουν όταν το Τέρας έσωσε τη Μπελ από τους λύκους,
τραυματίστηκε και εκείνη του φρόντιζε τη πληγή. Αργότερα, ενώ η
Μπελ και το Τέρας είχαν ένα ρομαντικό δείπνο, εκείνη του
αποκαλύπτει ότι της λείπει ο πατέρας της. Τότε το Τέρας της δίνει
εκείνον τον καθρέφτη που του είχε δώσει η γρια μάγισσα, για να
τον δει μέσω αυτού. Η Μπελ είδε το πατέρα της χαμένο μες στο
δάσος, προσπαθώντας να τη βρει και να τη σώσει. Τότε το Τέρας
αποφασίζει να την αφήσει ελεύθερη να πάει να βρει τον πατέρα
της, δινόντάς της και τον καθρέφτη, κάτι απ’ αυτόν για να τον θυμάται. Κι ενώ ο
Γκαστόν ήταν έτοιμος να κλείσει στο ψυχιατρείο τον πατέρα της
νομίζοντας πως τρελάθηκε και έλεγε πως υπάρχει ένα Τέρας στο
κάστρο, η Μπελ δείχνει στους χωρικούς το Τέρας μέσω του
καθρέφτη, ώστε να πειστούν ότι το τέρας είναι αληθινό. Ο Γκαστόν,
πάντα ερωτευμένος με τη Μπελ και πληγωμένος από την
απόρριψη, αντιλήφθηκε τα αισθήματα της Μπελ για το τέρας, ζήλεψε και
έτσι έπεισε τους χωρικούς ότι πρόκειται για ένα ανθρωποφάγο
τέρας, τους μάζεψε και τους οδήγησε στο κάστρο του με σκοπό να
τον εξοντώσουν.
Η μάχη ξεκίνησε, ο Γκαστόν πολεμούσε με το Τέρας και οι
υπηρέτες με τους χωρικούς. Το Τέρας πήρε δύναμη όταν
αντίκρυσε τη Μπελ, νίκησε τον Γκαστόν και του χάρισε τη ζωή.
Ωστόσο ο Γκαστόν, δίνει ένα τελειωτικό χτύπημα στο Τέρας, το
σκοτώνει, όμως σκοτώνεται και αυτός πέφτοντας από τη σκεπή
του κάστρου όταν έχασε την ισορροπία του. Τότε η Μπελ, λίγο πριν το τέλος, λίγο πριν
πέσει και το τελευταίο πέταλο του τριαντάφυλλου, παραδέχτηκε
πως αγαπάει το Τέρας. Τα μάγια λύθηκαν, το Τέρας ζωντάνεψε και
έγινε ξανά ένας όμορφος πρίγκιπας. Το παραμύθι τελειώνει, στην
αίθουσα χορού του κάστρου, με τον πρίγκιπα και την Μπελ να
χορεύουν και όλοι να τους παρακολουθούν χαρούμενοι.
0 Comments

End of content

No more pages to load

Κλείσιμο Menu
×

Cart